آیا آندروییدها خوابِ گوسفندِ برقی می‌بینند؟

 کلیه‌ی های‌لایت‌های این پست لینک هستند و قابل کلیک.

آیا آندروییدها خوابِ گوسفندِ برقی می‌بینند(do androids dream of electric sheep?)، نامِ کتابیست از فیلیپ کی دیک(philip kindred dick).

داستان، آینده‌ای غم‌انگیز و تیره تار و پست آپوکالیپتیک را به تصویر می‌کشد. که البته این تیره و تاری از مختصاتِ آثار کی دیک محسوب می‌شوند.

توی آن آینده کلی اتفاقاتِ بد افتاده و جو تلخی بر داستان حکمفرماست، یکی از بدترین چیزهای آن آینده‌ی خیالی(خیالی نه به این جهت که محقق شدنش امکان پذیر نباشد، به این جهت که هنوز محقق نشده) این است که حیوانات تقریبن منقرض شده‌اند و به جز تعدادِ انگشت‌شماری از هر گونه، حیوانی باقی نمانده. برای این که بشود همین تعداد انگشت‌شمار را حفظ کرد، نگاه‌داری یک حیوان در هر خانواده به یک رسم تبدیل شده. و از آن‌جا که حیوانات خیلی گران هستند، هر خانواده‌ای وسعش به خریدن یک حیوانِ زنده‌ی واقعی نمی‌رسد، و خانواده‌های متوسط و فقیر به خریدنِ بدل‌های الکترونیکی از حیوانات غنائت می کنند. این حیواناتِ الکترونیک در ظاهر تفاوتی با حیواناتِ زنده ندارند، اما با دقت به برخی جزییات می‌شد فهمید قلابی هستند.

و در آن آیند‌ه‌ی دلتنگ، باید ببینید آدم‌ها حتا برای داشتن یک وزغ چطور دلشان پر می‌زند.

و حالا کره‌ی زمین در آستانه‌ی ششمین انقراضِ بزرگ قرار دارد. این مطلب را در ساینس دیلی خواندم.

آخرین بار که انقراض در چنین ابعادی رخ داد، شصت و پنج میلیون سال قبل در دوران کرتاسه بود، که خزنده‌سانان غول‌پیکر منقرض شدند. گمان می‌رود برخورد یک شهاب‌سنگ با زمین باعث آن انقراض بوده.

ولی باعث و بانیِ این یکی، خودِ ما هستیم. با آلودگی محیط زیست، از بین بردن جنگل‌ها، ریختن موادِ شیمیایی به آب‌ها، کشتنِ حیواناتِ گرانبها و...داریم خودمان رو توی بد هچلی می‌اندازیم.

صد البته این پست فقط یک نوع شعار دادن محسوب می‌شود، چون ما آدم‌ها کله‌خر تر از آنیم که چیزی بترساندمان یا مایه‌ی عبرتمان شود.

این اتفاق‌هامیافتند و روزی می‌رسد که مردم برای داشتن وزغ یا شاید حتا سوسک، دلشان پر بزند.

حالا دانشمندان دارند محاسبه می‌کنند، ببینند کدام گونه‌ها به لحاظِ ساختارِ ژنتیکی منحصر به فردند و برای ادامه‌ی زندگیِ ما روی این کره‌ی لعنت شده وجودشان حیاتی‌است، تا همان‌ها را نجات بدهند.

می‌بینید؟ موجوداتی را که با ما شریکِ این آب و خاک بودند داریم از بین می‌بریم و تازه تصمیم می‌گیرم، کدامشان به درد بخور هستند که نجاتشان دهیم!

موضوع فقط این نیست که دنیای بدونِ کبوتر و گربه و پلنگ، زشت و بی‌روح می‌شود، موضوع این است که برخی از این گونه‌ها برای ادامه‌ی حیاتِ ما لازم هستند و با نبودشان، اکوسیستمِ زمین چنان دچار مشکل می‌شود که بقای خودمان هم به خطر میافتد.

و مشکل فقط این نیست که با نبودن برخی از این گونه‌ها، زندگی به لحاظِ فیزیکی به خطر میافتد، موضوع این است، که دنیایی که در آن پرنده‌ایی روی سیمِ برقی ننشیند، و توی دشت‌هاش آهویی نباشد، دنیای دلگیر و مزخرفیست.

(رابطه دو شرطی بود، برای همین و به منظور تاکید، دو پاراگراف به صورتِ دو طرفِ یک رابطه‌ی دو شرطی آمده‌اند)

 

 و به این ترتیب می‌فهمید، آینده‌ایی که فیلیپ کی دیک عزیزمان با رفتن به هپروت ترسیمش کرده(کی دیک گه گاهی سری به هپروت می‌زده، به هرحال اون هم آدم بوده دیگه) اصلا و ابدا خیالی نیست.

مطالبِ عنوان شده از داستان اصلا اسپویلر نیستند و داستان را لو نداده‌اند، اگر دلِ خواندنِ چیزهای غمگین را دارید، به شما توصیه می‌شود این کتاب را حتما بخوانید.

کتاب ترجمه‌ی محمدرضا باطنی است و نشر روشنگران و مطالعاتِ  زنان آن را منتشر کرده.

 

لینک مطلبِ مربوط به ششمین انقراضِ بزرگ در سایت ساینس دیلی

 

دو داستانِ کوتاه از کی دیک بخوانید:

 

گزارشِ اقلیت

عمده فروشیِ خاطراتِ درخواستی

 

معرفیِ خوب و کاملی از کتابِ آیا آندروییدها خوابِ گوسفندِ برقی می‌بینند را در این‌جا بخوانید:

 

معرفیِ کتاب

 

/ 9 نظر / 13 بازدید
لاله

سلام . من دوباره کوچ کردم برگشتم خونه ام . امیدوارم حالت خوب باشه . مطلبی که نوشتی دقیقا تو حالو فضای همون دختری هست که سال هاست اینجا نوشته هاش رو می خونم و با روحیاتش رو هم کم و بیش با توجه به همون نوشته های خودش آشنا هستم ...

لاله

مطلبت من رو یاد حیوونات دیجیتالی بچه ها انداخت . نمی دونم ایران هم اومده بودن این چیزا یا نه . یک جور وسیله های کوچیک دیجیتالی مثل ساعت که برای بچه ها ساخته شده اند و هر کدوم نمایانگر یک حیوون . مثلا سگ و گربه و ... اون وقت این گربه دیجیتالی که روی صفحه مانیتور ساعت فقط می تونه رژه بره! ، دم به ساعت سر وقت های غذا و دستشویی و احتیاجات دیگه اش سر و کله اش ژیدا می شه و میو میو می کنه که مثلا صاحبش بهش غذا بده !!! ... مسخره تر از این چیزی ندیده ام ... من اگه بچه بودم ترجیح می دادم برم لوبیا بکارم و شب و روز زل بزنم شاهد رشد اون باشم !!!!!

بهنامترین

وا وقتی تو یه طرفه نمیری به قاضی چقدر خوبی.سلام

بهنامترین

یکطرفه به قاضی رفتنت اونجا بود که کامنت رو بسته بودی.تازشم خبر نداری چقدر ازت تعریف کردیم همه که اولین نفری بودی که دو ساعت بعد جشن خبرش رو فرستادی بالا و به عنوان اولین بازخورد همایش یکصد وبلاگ نویس برتر زن نگهش داشتیم[چشمک]سلام

علی خوش قلب

سمیه جان سلامی به گرمی یک لبخنددوستانه به شما. آپوکالیپتیک کیه؟چیه؟آینده ترسیمی فلیپ کیدیک یک نظردانشمندانه است که درآینده محقق می شه یایک خلق هنریه که دلهای لرزان(قلب ودل هنرمندان) را تحت تاثیرقراربده؟به فرض اینکه یک خلق هنری باشه فایده واثرعقلایی هم داره؟ مشکلی ازیک گوشه اجتماع حل می شه؟ خودم تاحدودی یه فکرای کردم می خوام نظر شمارابدونم. چراآدم فکرش رابه این مشغول بکنه که اگر کرورسال آینده من یه وزغ یا یه سوسک نداشته باشم چی میشه؟! ازتعدادانقراضهای زمین خبر نداشتم استفاده کردم.اخه فکر می کردم که فقط درزمان حضرت نوح بود که البته زمین منقرض نشد فقط همه جارا آب گرفت.

سعید

سلام به دختر بارانی عزیز [گل] راستش از اونجایی که من شاید کمی شیرین بزنم [چشمک][نیشخند] زیاد نفهمیدم چی به چیه و کی به کیه ! [نیشخند] ولی از اونجایی که اصلا علاقه ای به داستان های غمگین ندارم توصیه شما رو گوش می کنم [چشمک] امید که این رو به عنوان کامنت بپذیرید [شوخی] موفق باشید [گل]

ابی

اگه اون اندروییدها هم مثل دیتا باشنف بعید میدونم که خواب گوسفند واقعی نبینن!