کاش باد همه چیزوبا خودش نبره.
غبار، غبارِ خاطرات ما. غباری که بر سر و روی ما می‌شینه.
خاطراتمون. گریه‌هامون، اندک خنده‌هامون. معدود لحظاتی که احساس شادی کردیم.
عشق‌هایی که ورزیدیم و توی دست بی‌رحم زمان فراموشِ باد شدن.
کاش باد همه چیزو با خودش نبره.
کاش باد تو رو نبرده بود.
کاش حداقل خیالت رو نبرده بود.
کاش می‌شد من هم بنویسم
تا باد همه چیزو با خودش نبره