این کامنت رو یکی از دوستان واسه پست قبلی گذاشته و خیلی قشنگه:

حتی هنگامی که احساس می کنیم بی فایده ایم ، هنوز می توانیم عشق بورزیم – بدون توقع پاداش ،جبران یا تشکر .
کارمایه عشق ....جهان پیرامون ما را تغییر می دهد .
عشق را وارد كلام كنيم
تا به هر عابري سلام كنيم
و به هر چهره اي تبسم داشت
ما به آن چهره احترام كنيم
هر كجا اهل مهر پيدا شد
ما در اطرافش ازدحام كنيم
چشم ما چون به سرو سبز افتاد
بهر تعظيم او قيام كنيم
گل وزنبور دست به دست دهند
تا كه شهد جهان به كام كنيم
اين عجايب مدام در كارند
تا كه ما شادي مدام كنيم
شهره زنبور گشته است به نيش
ما ازو رفع اتهام كنيم
علفي هرزه نيست در عالم
ما ندانيم و هرزه نام كنيم
زندگي در سلام و پاسخ اوست
عمر را صرف اين پيام كنيم
اي عزيز، اين مجال اندك را
نكند صرف انتقام كنيم
در عمل بايد عشق ورزيدن
گفتگو را بيا تمام كنيم
عابري شايد عاشقي باشد
پس به هر عابري سلام كنيم

پ.ن. داش آکل خیلی دمت گرم. خیلی آقایی