بعد از انتشار کتاب هفتم هری پاتر، دنیا را جو هری پاتر گرفت. چند روز اول که جو حسابی داغ داغ بود و ملت به شدت هیجان زده! خود من هم هیجان زده شدم وقتی ده فصل اول را دانلود کردم.

به دنبال این جو زدگی، رسانه‌های کشور عزیزمان هم قصد کردند که از جو عقب نمانند و یک جورایی سوار موج شوند. و در راستای این موج سواری روزنامه‌ی عزیز کیهان یک مقاله درباره‌ی ارتباط هری پاتر و رنگ سبز سیدی منتشر کرد. بعد هم کانال دوی آی آر آی بی عزیز، یک برنامه مستند درباره‌ی ارتباط هری پاتر و شیطان پرستی پخش کرد! مقاله را که خوشبختانه نخواندم و فقط یک چیزایی شنیدم و برنامه را هم در حد دو جمله شنیدم(باز هم خوشبختانه!)

خب اون دو جمله‌ای که من شنیدم اینها بودند:(نقل به مضمون)

در هری پاتر، خدا و مقدسات نقشی ندارند. در این دنیا همه کس و همه چیز به یاری هری می‌آیند. او بدون اینکه دعا کند این کمک‌ها را دریافت می‌کند. ققنوس به یاری‌اش می‌آید و با اشک‌هایش زخم مهلک او را شفا می‌دهد.

خب، بریم اول بریم سراغ خود هری‌پاتر واینکه این ادعا تا چه حد صحت داره!

بیاد بگم که دم رولینگ گرم! واقعن توی هفت جلد کتاب اسمی از خدا نبرده! هیچ کجای کتاب شخصیت‌ها مثلن نمی‌گن:

oh my God!

یا

God Help us..

جالبه؟

من از رولینگ نپرسیدم چرا، ولی می‌توانم خودم دلایل خودم را بیاورم.

یک دلیل شاید اینکه، اینجا یک دنیای به کل فانتزی است. جایی که قوانینش با دنیایی که ما می‌شناسیم فرق دارد. و داستان قرار نیست بار مذهبی یا فلسفی داشته باشد.

یک دلیل دیگر اینکه، شاید رولینگ به خدا معتقد نیست و دوست نداشته در کتابش ردی از اعتقاد به خدا باشد.

کسی که ترک شده باشد، رها شده باشد، تنها و درمانده شده باشد، خوب می‌داند اینجور وقت‌ها آدم چقدر احساس بی‌پناهی و بی‌کسی می‌کندو اینجور وقت‌هاست که از ته دل خدا را آرزو می‌کند و گاه اینجور وقت‌هاست که حس می‌کند، خدا چیزی نیست جز یک توهم قشنگ...

و اگر زندگی‌نامه‌ی رولینگ را خوانده باشید، می‌دانید که چطور درمانده شده بوده و چطور خودش، خودش را بالا کشیده و رهانده. پس شاید وجود خدایی مهربان و یاری دهنده، مثل همون اشک ققنوس باشد که جای نیش باسیلیسک را درمان می‌کند. شاید همانقدر دور و دست نیافتنی باشد. شاید همانقدر واقعی باشد. شاید اصلن همان باشد!

خب بعد بریم سراغ برنامه‌ی کانال دو:

برنامه گویا قصد داشت بگوید: تخیل چیز بدی است! تخیل باعث کفر و شیطان پرستی می‌شود. تخیل باعث می‌شود ما بد باشیم!

بله دیگر!

به دنیای 1984 خوش آمدید!

فقط مانده یک دستگاهی اختراع کنند و توی کله‌هامان بگذارند که دیگر فکر نکنیم!